يادگار

هیچ اهرمی همچون بردباری و امید

نمی تواند مشکلات را از پیش پایت بر دارد .

امید با مرگ هم به گور نمی رود

از قدیم گفتن

کسی رو که دوست داری این قدر نبر بالا که دسته خودتم دیگه بهش

نرسه

تو را به جای همه زنانی که نشناختم دوست دارم .

تو را به جای همه روزگارانی که نمی زیستم دوست دارم .

برای خاطر عطر نان گرم

و برفی که آب می‌شود

و برای نخستین گل‌ها

تو را به خاطر دوست داشتن دوست دارم .

تو را به جای همه کسانی که دوست نمی‌دارم دوست می‌دارم

                   متعجب شدم از اين كه در پشتي خانه
باز بود

                          ديشب بعد از مدتها تو دوباره يواشكي آمده اي
به روياهايم

من هرگز به آینده فکر نمیکنم

                                         چرا که خودش به زودی خواهد آمد

یا چنان نمای که هستی

                                                      یا چنان باش که می نمایی

...اما چه رنجی است لذت ها را تنها بردن

                               و چه زشت است زیبایی ها را تنها دیدن

و چه بدبختی آزاردهنده ای است تنها خوشبخت بودن!

              در بهشت تنها بودن سخت تر از کویر است

       هيچ وقت نقاش خوبي نخواهم شد

                         امشب دلي کشيدم

                                                                                 شبيه نيمه سيبي 
                               

                 که به خاطر لرزش دستانم 
  

 در زير آواري از رنگ ها
                

                                    ناپديد ماند

اگر کسی را دوست داری، به او بگو.

               زیرا قلبها معمولاً با کلماتی که ناگفته می‌مانند،

                                          می‌شکنند